Titov „Plavi voz“ ponovo vozi ka Jadranu: Koliko košta putovanje u čuvenim vagonima

Čuveni „Plavi voz“, nekada rezervisan isključivo za Josipa Broza Tita, ponovo prevozi putnike prema Jadranskom moru - njegova spavaća i salon kola priključena su redovnim kompozicijama „Srbijavoza“ na relaciji Beograd - Bar.

Prema podacima sa sajta „Srbijavoza“, cijene ležajeva u salon kolima iz sastava „Plavog voza“ iste su kao i u redovnim spavaćim kolima. Za jednokrevetnu kabinu potrebno je uz kartu prvog razreda izdvojiti dodatnih 45 evra, dok je za dvokrevetnu kabinu, uz kartu drugog razreda, potrebna doplata od 20 evra.

Pruga Beograd - Bar smatra se jednom od najljepših u Evropi jer prolazi kroz planinske predjele, kanjone, brojne tunele i mostove, nudeći putnicima prizore koji se rijetko mogu vidjeti tokom drugih putovanja.

„Plavi voz“ je muzejsko-turistički voz koji je tokom Titovog života korišćen isključivo za putovanja predsjednika Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije i visokih državnih i političkih ličnosti. Odluka o njegovoj gradnji donesena je 1956. godine, a projektovali su ga inženjeri beogradske „Mašinogradnje“.

Voz se sastojao od devet vagona „glavnog voza“, puštenih u saobraćaj krajem februara 1959. godine - četiri su izgrađena u fabrici „Dragoslav Đorđević Goša“ u Smederevskoj Palanci, a ostalih pet u fabrici „Boris Kidrič“ u Mariboru. Kasnije su mu priključena još tri vagona - restoran 1963. godine, kola za spavanje 1966. i energetska kola 1976. godine.

Unutrašnjost su projektovale arhitekte Vladeta Maksimović i Nikola Radanović, uglavnom u drvetu - korišćeni su mahagoni, kruška i orah, uz intarzije na salonima i hodnicima. Enterijer u stilu Art Deco, opremljen vunenim tepisima, plišom i svilom, sačuvan je u autentičnom obliku.

Kompoziciju je u različitim periodima vukao niz lokomotiva - od parnih zaplijenjenih poslije Drugog svjetskog rata, preko tri dizel-hidraulične lokomotive nabavljene 1957. godine iz minhenske fabrike „Kraus-Mafaj“ (nazvane „Dinara“, „Kozara“ i „Sutjeska“), do četiri dizel-električne lokomotive serije 666, kupljene 1978. godine od „General Motors“, koje su nosile ista slavna imena uz dodatak „Neretva“.

U službi voza, zvanično nazvanoj Inspektorat specijalnog voza, u početku je radilo 33 radnika, da bi se kasnije broj smanjio na 20 - posadu su činili načelnik, stručnjaci saobraćajne i mašinske službe, mašinovođe, ložači, pregledači kola, kočničari, vozovođe i pratioci salonskih kola.