Teleskop Džejms Veb snimio Lavovsku maglinu - kosmičku skulpturu isklesanu umirućom zvijezdom

Svemirski teleskop Džejms Veb snimio je nove infracrvene slike NGC 2392, planetarne magline poznate kao Lavovska maglina, otkrivajući strašne posljedice umiranja zvijezde slične Suncu.

U centru magline nalazi se vruć bijeli patuljak koji zračenjem razara okolni gas i prašinu, oblikujući prepoznatljivo lavlje lice i osvetljavajući okolnu "grivu" od preživjelih prašinastih grudvi. Maglinu je ranije snimio Hablov teleskop 2000. godine u vidljivoj svjetlosti, ali su nove infracrvene slike sa instrumentima NIRCam i MIRI otkrile detalje koje je teže vidjeti u običnoj svjetlosti.

Gas i prašina koji čine maglinu nastaju hiljadama godina i nastavljaju se mijenjati. Centralna zvijezda, koja u lavljem obliku magline podsjeća na mali nos, zračenjem pokreće sve složene strukture oko sebe. Kada zvijezda male mase poput one koja je stvorila NGC 2392 dostigne fazu u kojoj nuklearne reakcije u jezgru više ne mogu da je održe, postaje nestabilna i počinje da pulsira, bacajući spoljašnje slojeve u svemir.

Lavlja glava zapravo je mjehur jonizovanog gasa koji širi bijeli patuljak i uništava prašinu na svom putu. Lavlja griva odgovara unutrašnjem dijelu zaštitnog omotača osvijetljenog bijelim patuljakom, u kojem se nalaze nakupine prašine koje su uspjele da izdrže intenzivno zračenje i blokiraju dio svjetlosti, štiteći materijal iza sebe.

Astronomi procjenjuju da će se Lavovska maglina raspršiti za oko 10.000 godina, što je na astronomskim mjerilima relativno kratak period. Teleskop Džejms Veb je rezultat međunarodne saradnje NASA, Evropske svemirske agencije i Kanadske svemirske agencije, a lansiran je raketom Arijan 5.

Evropska svemirska agencija doprinijela je instrumentima NIRSpec i 50 odsto instrumenta MIRI, koji je razvijen u partnerstvu sa evropskim institutima, Laboratoijom za mlazni pogon i Univerzitetom Arizona.