Socijalna izolacija u djetinjstvu povezana sa kasnijim nezaposlenošću mladih

Nova studija pokazala je da djeca koja su socijalno izolovana tokom odrastanja imaju znatno veće šanse da kao mladi ostanu bez posla, obrazovanja ili obuke. Istraživanje je sprovedeno u Velikoj Britaniji, gdje oko milion mladih ljudi trenutno spada u tu kategoriju.

Istraživači su pratili 2.232 osobe od rođenja do mlade odraslosti, procjenjujući nivo usamljenosti i socijalne izolovanosti u dvanaestoj godini, a zatim posmatrali kako se to odražava na obrazovanje, zaposlenje i druge ishode u osamnaestoj godini. Autori naglašavaju da je socijalna izolacija - odsustvo stvarnih društvenih kontakata sa vršnjacima - nešto drugo od usamljenosti, koja opisuje kako se osoba subjektivno osjeća zbog nedostatka veza koje bi željela da ima.

Rezultati su pokazali da su djeca koja su bila najviše izolovana u srednjoj školi kasnije imala manje kvalifikacija i lošije izglede za zaposlenje od svojih manje izolovanih vršnjaka. Prema autorima, ta povezanost je dva do tri puta jača nego kod drugih poznatih faktora rizika, poput problema sa mentalnim zdravljem u djetinjstvu. Šanse da izolovana djeca u osamnaestoj godini budu bez posla, obrazovanja ili obuke bile su oko 2,4 puta veće od šansi njihovih manje izolovanih vršnjaka.

Istraživači navode da ove veze nisu mogle da se objasne ranijim mentalnim zdravljem, usamljenošću ili socioekonomskim porijeklom ispitanika, što upućuje na to da sama socijalna izolacija, nezavisno od drugih poteškoća koje je često prate, oblikuje budućnost mladih ljudi.

Tim je testirao i teoriju prema kojoj bi usamljenost mogla da podstakne izolovanu djecu da ponovo uspostave društvene veze, na sličan način na koji glad podstiče na traženje hrane. Poređeni su izolovani dvanaestogodišnjaci koji su se osjećali usamljeno sa onima koji se tako nisu osjećali, a rezultati su pokazali da razlike nije bilo - oni koji su se osjećali usamljeno u dvanaestoj godini bili su podjednako izolovani i u osamnaestoj kao i oni koji usamljenost nisu osjećali.

Prema autorima studije, nalazi ukazuju da bi programi usmjereni na sprečavanje da mladi ostanu bez posla, obrazovanja ili obuke trebalo da obrate posebnu pažnju na stvarnu društvenu povezanost djece, a ne samo na to kako se djeca subjektivno osjećaju u vezi sa svojim odnosima.