Psi bi mogli otkriti tajne ljudskog dugovječnosti, pokazuje istraživanje

Naucnici iz projekta Dog Aging Project otkrili su da obrasci malih molekula u krvi pasa povezani sa dužim ili kraćim životnim vijekom lice na obrasce već uočene kod ljudi. Rezultati istraživanja objavljeni su u časopisu The Journals of Gerontology.

Istrazivaci su analizirali metabolite - male hemijske supstance i molekule koje nastaju tokom normalnih procesa u organizmu - u krvi pasa koji učestvuju u Dog Aging Project, dugoročnom projektu koji prati pse tokom cijelog života uz podatke koje dostavljaju njihovi vlasnici. Pokazalo se da su određene kombinacije tih metabolita povezane sa ranijom ili kasnijom smrću pasa na način koji podsjeća na obrasce ranije zapažene kod ljudi.

"Molekuli koji su rizični za pse ili koji sticu zaštitu od skore smrti veoma su slični onima kod ljudi, sto pokazuje da djelimo važne osobine biologije starenja, a to je zaista interesantno i vrijedno pažnje", izjavila je doktorka Kejt Krivi, glavna veterinarka projekta i profesorka na Koledzu veterinarske medicine i biomedicinskih nauka Univerziteta Texas A&M, gdje se rad projekta finansira uz podršku fondacije WoodNext.

Umjesto da se fokusirali na pojedinačne molekule, tim je analizirao hiljade metabolita zajedno, tražeći sire obrasce povezane sa rizikom. Krivi je objasnila da takve grupe mogu otkriti vise o procesima unutar ćelija nego bilo koji pojedinačni molekul.

Kao mjerilo su koristili smrtnost, jer je to, prema riječima Krivi, jasan i lako mjerljiv ishod - lako je utvrditi kada je čovjek ili pas umro, dok su druge odlike zdravlja u starenju znatno složenije za tumačenje. Polazeci od tog ishoda, naučnici mogu unazad da istražuju koji biolosi procesi - poput metabolizma, inflamacije i ćelijskog stresa - su mu doprinijeli.

Istrazivaci su rezultate potom uporedili sa pet velikih objavljenih studija o smrtnosti kod ljudi koje su koristile slične metode analize metabolita. U svim tim studijama, signali povezani sa ranijom ili kasnijom smrću bili su široko slični onima pronađenim kod pasa, sto je jedan od najupecativijih nalaza istraživanja.

"Često o ovome znamo malo vise kod ljudi nego kod pasa", rekla je Krivi. "Ako imamo iste mete, moći ćemo da iskoristimo istraživanja na ljudima u korist pasa." Naucnici navode da bi ove sličnosti mogle omogućiti da se znanje steceno istraživanjima na ljudima primijeni na poboljšanje zdravlja pasa, dok bi pas kao model istovremeno mogao pomoći u razumijevanju kako se starenje razvija tokom cijelog životnog vijeka.