Otkriveno pismo o špijunu iz Konektikata koji je uspio tamo gdje je Nejtan Hejl stradao

Istoričarka Kler Belerdžo pronašla je u arhivi Centra za istoriju Bruklina dokumente koji otkrivaju zaboravljenu priču o Dejvidu Maltbiju, mladom špijunu iz Konektikata koji je 1776. godine prikupljao obavještajne podatke za patriotske snage tokom Američke revolucije.

Maltbi je imao samo 17 godina kada je, prerušen u učitelja u potrazi za poslom, prešao u Ojster Bej na Long Ajlendu kako bi prikupljao podatke o kretanju i brojnosti britanskih trupa. Istu prevaru - ulogu holandskog učitelja - koristio je i njegov poznatiji savremenik Nejtan Hejl, koji je djelovao u obližnjem Hantingtonu otprilike u isto vrijeme.

Za razliku od Hejla, koji je uhvaćen i pogubljen samo nekoliko dana nakon što je krenuo u misiju, Maltbi je uspio da izbjegne otkrivanje i da britanske podatke prosljeđuje patriotskim snagama pod izgovorom da piše pisma prijateljima kod kuće. Nijedno od tih pisama nije sačuvano, pa način na koji je regrutovan i kako je tačno dostavljao informacije generalu Džordžu Vašingtonu ostaje nepoznat.

Dokumenti koje je pronašla Belerdžo potiču iz istraživanja povezanog sa drugim špijunom, Robertom Taunsendom, i porobljenom ženom po imenu Lis, odnosno Elizabet. Pismo koje otkriva Maltbijevu priču nastalo je 1846. godine, kada je Ebenezer Sili, Taunsendov šurak, u ime istoričara Henrija Onderdonka mlađeg razgovarao sa staricom koja je Maltbija poznavala kao djevojčica.

Aleksandar Rouz, autor knjige o Vašingtonovoj obavještajnoj mreži, ocijenio je da Maltbijeva priča pokazuje razmjere Vašingtonovih obavještajnih napora u ranoj fazi rata. Prema njegovim riječima, tadašnji dobrovoljni špijuni poput Maltbija bili su neobučeni civili bez ikakve logističke podrške, a njihova iskustva su Vašingtona uvjerila da mu je potrebna dugoročna i organizovana mreža agenata u Njujorku i na Long Ajlendu.

Maltbi je regrutovan u jedinicu poznatu kao Nolintonovi rendžeri, formiranu nakon poraza kontinentalne armije u Bici za Bruklin krajem avgusta 1776. godine, poslije čega su Njujork i Long Ajlend ostali pod britanskom kontrolom do kraja rata. Jedna moguća veza koja objašnjava njegovo regrutovanje jeste porodična povezanost sa pukovnikom Čarlsom Vebom, Hejlovim nekadašnjim komandantom, čiji je rođak bio Maltbijev očuh.