Ketogena ishrana smanjila masnoće u jetri za 67 odsto u kliničkom ispitivanju

Klinička studija objavljena 27. avgusta u časopisu Cell Metabolism pokazala je da ketogena ishrana donosi veće metaboličke koristi od mediteranske i ishrane sa malo masti kod osoba sa gojaznošću, predijabetesom i masnom jetrom. Iako su sve tri grupe učesnika izgubile oko deset odsto tjelesne mase, kod onih na keto ishrani masnoće u jetri smanjene su za 67 odsto, u poređenju sa 45 odsto u druge dvije grupe.

Istraživanje je sproveo tim sa Medicinskog fakulteta Univerziteta Vašington u Sent Luisu, koji je u ispitivanje uključio 42 osobe sa gojaznošću, predijabetesom i masnom jetrom. Učesnici su nasumično podijeljeni u tri grupe - ketogenu, mediteransku i biljno usmjerenu ishranu sa malo masti - a istraživači su im obezbjeđivali svu hranu, dok su se sa dijetetičarom sastajali svake sedmice. Kalorijski unos je prilagođavan svakom učesniku tako da svi izgube oko deset odsto tjelesne mase, što je trajalo od četiri do pet mjeseci.

Ketogena ishrana je učesnicima obezbjeđivala samo četiri odsto kalorija iz ugljenih hidrata i 73 odsto iz masti. Kod mediteranske grupe polovina kalorija dolazila je iz ugljenih hidrata, a 35 odsto iz masti, dok je biljno usmjerena ishrana sadržala 70 odsto kalorija iz ugljenih hidrata i samo 15 odsto iz masti.

Uprkos sličnom gubitku tjelesne mase u sve tri grupe, ketogena ishrana je donijela najizraženije promjene u pokazateljima zdravlja jetre i metabolizma. Kod učesnika na keto ishrani zabilježen je i najveći rast hormona glukagona, koji pomaže smanjenju masnoća u jetri, kao i najveći pad nivoa insulina u krvi.

"Najveće iznenađenje bilo je to što učesnici u grupi na ketogenoj ishrani nisu imali povećanje masti ili holesterola u krvi, uprkos tome što su unosili najviše masti", rekao je Maks Petersen, prvi autor studije sa Medicinskog fakulteta Univerziteta Vašington.

Poslije intervencije, oko polovina učesnika na ketogenoj ishrani više nije ispunjavala kriterijume za predijabetes, u poređenju sa 29 odsto na mediteranskoj i samo sedam odsto na biljno usmjerenoj ishrani. Semjuel Klajn, glavni autor studije, naveo je da smanjenje unosa ugljenih hidrata može imati važne terapeutske efekte na metabolizam koji nadilaze sam gubitak tjelesne mase.

Petersen je dodao da su lijekovi iz grupe GLP-1 agonista donijeli veliki napredak u terapiji gojaznosti, ali da rezultati studije pokazuju da sastav ishrane može donijeti dodatne koristi uz takvu terapiju. Istraživanje su finansirali Nacionalni instituti za zdravlje i Fondacija bolnice Barns-Jevropski.