Dizajneri osmislili fontove koje ljudi mogu da čitaju, a vještačka inteligencija ne može

Grupa dizajnera i informatičara razvila je nove vrste fontova koji ljudsko oko lako čita, dok automatizovani programi za prikupljanje sadržaja i modeli vještačke inteligencije ne mogu da ih protumače. Cilj je da se spriječi neovlašćeno preuzimanje i krađa tekstova koje su napisali ljudi.

Tehnika se oslanja na savremenu verziju optičke iluzije poznate kao hibridna slika, koja je postala poznata 2007. godine kada su istraživači sa MIT-a napravili portret na kojem se, u zavisnosti od udaljenosti posmatrača, prepoznaju i Merilin Monro i Albert Ajnstajn. Dok su te slike napravljene radi boljeg razumijevanja ljudske percepcije, font pod nazivom Decoy Font nastao je iz želje za privatnošću.

Decoy Font sadrži dva sloja teksta - jedan jasno ocrtan u prvom planu i drugi, nejasan i taman, u pozadini. Na taj način autori mogu da sakriju jednu poruku iza druge, na primjer da iza jasno vidljive rečenice sakriju sasvim drugačiju poruku čitljivu samo pod određenim uslovima.

Firma MixFont je prije toga napravila font nazvan Ghost Font, kod kojeg su se riječi pomjerale preko pozadine koja podsjeća na smetnje na televizijskom ekranu. Poruka se mogla pročitati samo u video formatu, ali je dizajn uspješno pokazao granice u percepciji vještačke inteligencije.

Osnivač MixFont-a Erik Lu rekao je da ga je na izradu Ghost Font-a podstakla iritacija zbog toga što je vještačka inteligencija pokušavala da sažme njegovu privatnu prepisku sa majkom, često pogrešno. Dodao je da je želio da pronađe način da komunicira bez toga da vještačka inteligencija čita sve.

U julu su studiji Seneda & Abrucio i PlayType predstavili font ShieldFont, koji u izvornom kodu zamjenjuje približno polovinu ključnih riječi - imenica, glagola, prideva i priloga - nasumičnim drugim riječima, tako da tekst koji preuzmu automatizovani programi postaje besmislen. Prema podacima autora, više od 90 odsto tako izmijenjenog teksta filteri za kvalitet odbacuju kao neupotrebljiv.

Autori ShieldFont-a u svom radu navode da je rečenica niz odluka o izboru riječi i redoslijedu misli, i da završen tekst predstavlja trag razmišljanja koje je zahtijevalo trud. Naveli su da smatraju da se od autora traži da predaju svoj rad kako bi se njime obučavali sistemi koji bi mogli da ih zamijene, a da o tome nisu ni obaviješteni.

Erik Lu je naveo da je MixFont počeo kao istraživanje odnosa vještačke inteligencije i tipografije, ali da je imao i cilj da skrene pažnju na sve veći domet i mogućnosti te tehnologije. Prema njegovim riječima, reakcije na fontove pokazuju da mnogi ljudi osjećaju umor od prisustva vještačke inteligencije u svakodnevnom životu i žele način da se od nje zaštite.